Η αρθρίτιδα και η οστεοαρθρίτιδα είναι πολύπλοκες ασθένειες που επηρεάζουν τις αρθρώσεις. Λόγω παρόμοιων συμπτωμάτων, πολλοί άνθρωποι πιστεύουν ότι αυτές οι ασθένειες είναι ίδιες, αλλά αυτό δεν συμβαίνει. Η αρθρίτιδα και η αρθρίτιδα διαφέρουν ως προς τα αίτια της νόσου, τον τρόπο ανάπτυξής της, την περιοχή της βλάβης και απαιτούν εντελώς διαφορετική θεραπεία.
Ας υποθέσουμε ότι δύο άτομα πηγαίνουν στο γιατρό και παραπονιούνται για πόνο στις αρθρώσεις. Ο ένας διαγνώστηκε με αρθρίτιδα και ο άλλος με οστεοαρθρίτιδα. Ενώ και οι δύο ασθενείς κάθονταν στην ουρά, είχαν χρόνο να μιλήσουν εν συντομία για τα προβλήματα υγείας τους.
Αποδείχθηκε ότι τα συμπτώματά τους μοιάζουν πολύ: πονάνε οι αρθρώσεις τους, δεν λυγίζουν/λυγίζουν με πλήρη δύναμη, δεν επιτρέπουν στον εαυτό τους να ξεκουραστεί τη νύχτα ή τη μέρα. Οι διαγνώσεις είναι επίσης παρόμοιες, αλλά εξακολουθούν να είναι διαφορετικές. Ποια είναι η διαφορά μεταξύ αρθρίτιδας και οστεοαρθρίτιδας όταν και οι δύο καταστάσεις επηρεάζουν τις αρθρώσεις;
Τι είναι η αρθρίτιδα;
Η αρθρίτιδα είναι μια φλεγμονώδης νόσος της άρθρωσης. Πάντα προηγείται βλάβη του οστού ή του χόνδρινου ιστού που προκαλείται από έναν συγκεκριμένο παράγοντα.
Βιολογικά δραστικές ουσίες απελευθερώνονται από τα κατεστραμμένα κύτταρα, τα οποία πυροδοτούν μια φλεγμονώδη αντίδραση. Τα αγγεία στην πληγείσα περιοχή διαστέλλονται και γεμίζουν με αίμα: αυτό προκαλεί τα κύτταρα του ανοσοποιητικού να διεισδύσουν στον ιστό της άρθρωσης για να καταπολεμήσουν τον καταστροφικό παράγοντα.
Ταυτόχρονα, το υγρό μέρος του αίματος φεύγει από το αγγειακό στρώμα και σχηματίζεται οίδημα, περιορίζοντας την περιοχή της φλεγμονής. Αυτό προστατεύει το σώμα από εκτεταμένες βλάβες που προκαλούνται από βακτήρια, ξένα σώματα και χημικές ουσίες.
Μετά την πλήρη ή μερική απομάκρυνση του παθογόνου, ξεκινά ο μηχανισμός επούλωσης. Εάν η βλάβη ήταν μικρή, η φυσιολογική λειτουργία των ιστών αποκαθίσταται. Τα βαθιά ελαττώματα επουλώνονται μέσω μιας ουλής, μιας περιοχής ακατέργαστου συνδετικού ιστού που δεν εκτελεί την κανονική λειτουργία ενός οργάνου.
Η αρθρίτιδα περνά από όλα αυτά τα στάδια:
- αλλαγή – ζημιά.
- Εξίδρωση - σχηματισμός οιδήματος.
- Διάδοση – θεραπεία.
Λόγοι
Υπάρχουν πάρα πολλές αιτίες της νόσου, αναφέρουμε τις πιο σημαντικές:
- Η στρεπτοκοκκική λοίμωξη (αμυγδαλίτιδα, οστρακιά) προκαλεί συχνά μια επιπλοκή - ρευματισμούς.
- επιθετικά αυτοαντισώματα – πρωτεΐνες που παράγει το σώμα για να καταπολεμήσει τους δικούς του ιστούς. αυτή η κατάσταση προκύπτει όταν υπάρχει ένα ελάττωμα στο ανοσοποιητικό σύστημα, λόγω του οποίου αντιλαμβάνεται τις αρθρώσεις ως ξένο στοιχείο - ρευματοειδής αρθρίτιδα.
- μια παραβίαση του μεταβολισμού των πουρινών οδηγεί στην εναπόθεση κρυστάλλων ουρικού οξέος στις αρθρώσεις - ουρική αρθρίτιδα.
- Οι αλλεργικές αντιδράσεις μπορεί να επηρεάσουν τον ιστό της άρθρωσης και να αναπτύξουν μια φλεγμονώδη αντίδραση - αλλεργική αρθρίτιδα.
- Η μακροχρόνια χρήση ορισμένων φαρμάκων οδηγεί σε φλεγμονή (ισονιαζίδη, D-πενικιλλίνες, υδραλαζίνη, προβοϊνάμι) – αρθρίτιδα που προκαλείται από φάρμακα.
- Τα βακτήρια εισάγονται μέσω της κυκλοφορίας του αίματος ή κατά τη διάρκεια χειρουργικής επέμβασης - λοιμώδης αρθρίτιδα.
- Μια ιογενής ή βακτηριακή λοίμωξη οποιουδήποτε εντοπισμού μπορεί να επηρεάσει έμμεσα τον ιστό της άρθρωσης - αυτή είναι η αντιδραστική αρθρίτιδα.
- οξύς τραυματισμός – πρόσφατη βλάβη (κρούση, μώλωπες, ρήξη κάψας).
Συμπτώματα
Η ασθένεια χαρακτηρίζεται από ένα οξύ αρχικό στάδιο, δηλαδή, στο πλαίσιο της πλήρους υγείας, ένα άτομο αναπτύσσει έντονο πόνο στην άρθρωση. Οι αυτοάνοσες μορφές χαρακτηρίζονται από συμμετρική βλάβη στις μικρές αρθρώσεις - τις μεσοφαλαγγικές αρθρώσεις των δακτύλων, των καρπών και των αγκώνων.
Στη συντριπτική πλειοψηφία των περιπτώσεων, η ουρική αρθρίτιδα ξεκινά με φλεγμονή της άρθρωσης μεταξύ του μεγάλου δακτύλου και του ποδιού. Στη βακτηριακή και αντιδραστική αρθρίτιδα, οι μεγάλες αρθρώσεις προσβάλλονται συνήθως στη μία πλευρά: γόνατο, ισχίο, ιερό οστό (στη συμβολή της σπονδυλικής στήλης με τα οστά της λεκάνης).
Οι ρευματισμοί αναπτύσσονται με φόντο πυρετό και γενική αδυναμία, της οποίας συνήθως προηγείται πονόλαιμος. Ο πυρετός μπορεί να οδηγήσει σε σοβαρή φλεγμονή των οστών, του χόνδρινου ιστού και της εσωτερικής επένδυσης των αρθρώσεων, γενική δηλητηρίαση: πονοκεφάλους, αδυναμία, απώλεια όρεξης.
Το δέρμα πάνω από την άρθρωση γίνεται κόκκινο και αισθάνεται πιο ζεστό από άλλες περιοχές. Εξωτερικά φαίνεται πρησμένο και αυξάνει σε όγκο. Εάν η βλάβη εμφανίζεται μόνο στη μία πλευρά, η διαφορά μεταξύ του υγιούς και του πάσχοντος μέλους είναι ορατή.
Η περιορισμένη κινητικότητα συνοδεύεται από οίδημα και πόνο. Όταν η κοιλότητα της άρθρωσης είναι ελαφρά φλεγμονή, λειτουργεί σχεδόν πλήρως. Με μια έντονη παθολογική αντίδραση, ολόκληρη η κοιλότητα της άρθρωσης μπορεί να γεμίσει με υγρό - σε αυτή την περίπτωση, η κινητικότητα είναι σοβαρά περιορισμένη.
Θεραπεία
Η θεραπεία πραγματοποιείται από οικογενειακό γιατρό, ρευματολόγο ή τραυματολόγο - εάν η αιτία είναι μηχανική βλάβη. Η θεραπεία στοχεύει στην εξάλειψη του παράγοντα ενεργοποίησης και στη διακοπή της φλεγμονής.
Τα αντιβιοτικά απαιτούνται για τη βακτηριακή και αντιδραστική αρθρίτιδα, τα κυτταροστατικά ή τα γλυκοκορτικοειδή για την αυτοάνοση αρθρίτιδα και τα γλυκοκορτικοειδή και τα αντιισταμινικά για την αλλεργική αρθρίτιδα.
Κατά την αρθροσκόπηση, το φλεγμονώδες υγρό αφαιρείται με χρήση σύριγγας ή ειδικής αναρρόφησης. Η άρθρωση είναι ακινητοποιημένη για όλη τη διάρκεια της οξείας φλεγμονής. Στη συνέχεια παρουσιάζονται στον ασθενή θεραπευτικές ασκήσεις για την αποκατάσταση της κινητικότητας των αρθρώσεων.
Συμβουλή γιατρού
Από τη δική μας πρακτική και την εργασιακή εμπειρία των συναδέλφων, οι κομπρέσες με ζελατίνη έχουν αποδειχθεί αποτελεσματικές για τη φλεγμονή των αρθρώσεων οποιασδήποτε προέλευσης. Είναι εύκολο να εφαρμοστούν και φθηνά. Πρέπει να διπλώσετε τη γάζα σε πολλά στρώματα, το μήκος και το πλάτος πρέπει να είναι τέτοια ώστε να είναι αρκετά για την επώδυνη άρθρωση. Βουτήξτε τη διπλωμένη γάζα σε ζεστό νερό, στύψτε και ισιώστε. Πασπαλίζουμε από πάνω μια λεπτή στρώση ζελατίνης και την τυλίγουμε σε ρολό για να μπει σε μια σακούλα και να μην τελειώσει. Τοποθετήστε το στην ένωση, τυλίξτε το με μια πλαστική σακούλα από πάνω και στερεώστε το με επίδεσμο ή/και αυτοκόλλητο σοβά. Μπορείτε να φοράτε τη κομπρέσα για έως και 3 ώρες, κάντε το 2 φορές την ημέρα για 2 εβδομάδες. Συνήθως το αποτέλεσμα είναι αισθητό την 4η-5η ημέρα χρήσης, αλλά η θεραπεία πρέπει να συνεχιστεί για να επιτευχθεί το επιθυμητό αποτέλεσμα. Εάν η πορεία διακοπεί, ο πόνος επανέρχεται.
Τι είναι η οστεοαρθρίτιδα;
Η οστεοαρθρίτιδα (αλλιώς οστεοαρθρίτιδα) είναι μια εκφυλιστική ασθένεια. Οφείλεται σε επιδείνωση της θρέψης του αρθρικού χόνδρου, βραδύτερη ανάρρωση και σταδιακή λέπτυνση.
Για να το θέσω απλά, η στιβάδα του χόνδρου διασπάται πιο γρήγορα από ό,τι αποκαθίσταται. Οι οστέινες αρθρικές επιφάνειες είναι εκτεθειμένες. Δεν είναι τόσο λεία όσο ο χόνδρος και τρίβονται πολύ το ένα πάνω στο άλλο όταν κινείστε. Οι οστικές πλάκες καταστρέφονται μερικώς και εμφανίζεται ήπια χρόνια φλεγμονή.
Καθώς η ασθένεια εξελίσσεται, οι σπονδυλικές στήλες των οστών αναπτύσσονται στην άρθρωση - μια προστατευτική απόκριση του ιστού σε συνεχή βλάβη. Αποτρέπουν την ολίσθηση των επιφανειών μεταξύ τους και επηρεάζουν την κινητικότητα της άρθρωσης.
Στους περισσότερους ανθρώπους, η οστεοαρθρίτιδα αρχίζει να εξελίσσεται μετά την ηλικία των 30 έως 40 ετών, διαρκεί για χρόνια και τα συμπτώματα είναι ήπια έως μέτρια.
Η οστεοαρθρίτιδα των σπονδυλικών αρθρώσεων αναφέρεται συνήθως ως οστεοχόνδρωση.
Λόγοι
Υπάρχουν προδιαθεσικοί παράγοντες που προκαλούν την ανάπτυξη της παθολογίας σε νεαρή ηλικία και περιπλέκουν την πορεία της:
- βαριά σωματική δραστηριότητα σε αθλητές.
- Ευσαρκία;
- ιστορικό τραυματισμών των αρθρώσεων.
- αγγειακές παθήσεις?
- καθιστικός τρόπος ζωής?
- Παραβίαση της κανονικής διαμόρφωσης των αρθρώσεων, για παράδειγμα, σε πλατυποδία.
- παρατεταμένη έκθεση σε κραδασμούς.
- στις γυναίκες - ορμονική ανισορροπία ή εμμηνόπαυση.
Συμπτώματα
Οι μεγάλες αρθρώσεις προσβάλλονται συνήθως στη μία πλευρά: γόνατα, γοφοί, ιερό οστό. Η ασθένεια αρχίζει απαρατήρητη. Ο πόνος είναι αρχικά σπάνιος και σχετίζεται με σημαντική σωματική καταπόνηση.
Η ενόχληση εξαφανίζεται την ίδια μέρα ή μετά από λίγες μέρες αν το άτομο καταφέρει να ξεκουραστεί. Καθώς η ασθένεια εξελίσσεται, η ένταση του πόνου αυξάνεται και εμφανίζεται επίσης κατά τη διάρκεια κανονικών καθημερινών δραστηριοτήτων.
Η κινητικότητα της άρθρωσης σταδιακά μειώνεται και χάνεται εντελώς λόγω της νόσου. Οι κινήσεις στο προσβεβλημένο άκρο προκαλούν έντονο πόνο. Ανάλογα με τον τύπο της αρθρίτιδας, η οστεοαρθρίτιδα μπορεί να επιδεινωθεί - υγρό συλλέγεται στην κοιλότητα της άρθρωσης, το δέρμα πάνω από αυτό γίνεται κόκκινο και ζεστό. Μετά την υποχώρηση της φλεγμονώδους αντίδρασης, η πορεία της νόσου επανέρχεται στην προηγούμενη πορεία της.
Θεραπεία
Η θεραπεία της αρθροπάθειας πραγματοποιείται από τραυματολόγο, ορθοπεδικό και μερικές φορές χειρουργό. Η θεραπεία στοχεύει στην αποκατάσταση των μεταβολικών διεργασιών στον χόνδρο, στη βελτίωση της διατροφής των αρθρώσεων και στην εξάλειψη της φλεγμονώδους αντίδρασης. Η θεραπεία είναι δια βίου, μπορεί να είναι συνεχής ή με τη μορφή φαρμακευτικής αγωγής.
Στη μεσογειακή περίοδο, τα χονδροπροστατευτικά συνταγογραφούνται με τη μορφή δισκίων και αλοιφών, θεραπευτικών ασκήσεων και μασάζ. Σε περίπτωση έξαρσης χορηγούνται χονδροπροστατευτικά ενδοφλέβια ή ενδομυϊκά μαζί με παυσίπονα και αντιφλεγμονώδη φάρμακα. Ένας τραυματολόγος μπορεί να κάνει ένεση προστατευτικών φαρμάκων απευθείας στην άρθρωση κάθε λίγους μήνες.
Τα προχωρημένα στάδια της νόσου απαιτούν χειρουργική επέμβαση κατά την οποία η πάσχουσα άρθρωση αντικαθίσταται με τεχνητή.
Διαφορές μεταξύ ασθενειών
| Σημάδι | Αρθρίτιδα | Οστεοαρθρίτιδα |
| Αιτία ασθένειας | φλεγμονή | Εκφύλιση του χόνδρινου ιστού |
| Επί του παρόντος | Οξεία, χρόνια με παροξύνσεις | Χρόνια |
| πόνος | Έντονη από την αρχή, πιο έντονη το πρωί | Στην αρχή της νόσου είναι αδύναμη, αλλά σταδιακά αυξάνεται. Αυξάνεται το βράδυ και μετά την προπόνηση |
| κινήσεις | Είναι απαραίτητο να "διασπορά" - το πρωί μετά τον ύπνο, οι αρθρώσεις είναι λιγότερο κινητές | Η κινητικότητα μειώνεται σταδιακά, χωρίς πρωινή δυσκαμψία |
| Προσβεβλημένες αρθρώσεις | Οι μικρές αρθρώσεις των χεριών και των ποδιών επηρεάζονται συμμετρικά. Τα μεγάλα υποφέρουν από βακτηριακή λοίμωξη | Μία ή περισσότερες μεγάλες αρθρώσεις σε διαφορετικές πλευρές του σώματος |
| Εξέταση αίματος | Έντονες φλεγμονώδεις αλλαγές στη γενική εξέταση αίματος, ρευματοειδής παράγοντας, C-αντιδρώσα πρωτεΐνη, αντισώματα κατά παθογόνων | Χωρίς χαρακτηριστικές αλλαγές |
| ακτινογραφία | Σταδιακές αλλαγές, οστεοπόρωση – απώλεια οστικού ιστού, κύστεις στα οστά | Σταδιακές αλλαγές, παραμόρφωση του χώρου της άρθρωσης, εμφάνιση οστικών σπονδύλων και εκβολών. |
| Βασική θεραπεία | Αντιφλεγμονώδη φάρμακα | Χονδροπροστατευτικά |
Παρόμοιο χαρακτηριστικό και των δύο ασθενειών είναι η προοδευτική πορεία με σταδιακή απώλεια κινητικότητας. Η αυτοάνοση αρθρίτιδα εκδηλώνεται συχνά σε νεαρή ηλικία, όταν οι άνθρωποι εξακολουθούν να δίνουν μικρή αξία στην υγεία τους.
Αξίζει να θυμηθούμε ότι υπό ορισμένες συνθήκες, εμφανίζεται παρατεταμένος πόνος στις αρθρώσεις - αυτός είναι ένας σοβαρός λόγος για να δείτε έναν γιατρό. Είναι σημαντικό να διαγνωστεί έγκαιρα η ασθένεια και να ξεκινήσει η θεραπεία προκειμένου να επιβραδυνθεί η ανάπτυξη της παθολογικής διαδικασίας.